Taşı Kuş Hak Etmiyor

sadece yaşamak istiyorum

birazda düşünmek

hor görülmek

aşağılanmak 

benim değil, kimsenin hakkı değil

hiçbir akıl terazisi bir kalbin ağırlığını ölçemez

boğazınıza kadar başkalarının hayatına batmışsınız

birilerinin mutluluk rolleri sizi kendinizden o kadar uzaklaştırmış ki

ne kendiniz olabiliyorsunuz ne başkası

sahnedeki rolünüz öyle kararsız ki 

riyakar bir maskenin altında eziliyorsunuz 

gösterdiğiniz tablo o kadar mide bulandırıcı ki

güzelim dünyayı kirletmemek için 

kusmuğumla yaşamaya mecbur kalıyorum

beyniniz lağım çukrunda ibaret olunca

düşünememek virüsü sizi çoktan öldürmüş

oynadığınız oynun figüranı bile olamıyorsunuz

insanı, öyle dar kalıplara hapsediyorsunuz ki

önyargınızda bir bit yavrusu bile yaşayamaz

kaldı ki siz yaşayın ve insan olun

mezarlarınız toprakla değil parayla dolsun

kırdığınız kalpler en ağır cehenneminiz olsun

dünyada doyuramadığınız mideniz, ahirette irinle doysun

yokmuş gibi yaşadığınız şeytan, dostunuz olsun

ezerek yükseldiğiniz insanlar kabir kapınızdan eksik olmasın

iftiralarınız zebanilere yakıt olsun

(Bu şiiri yazdım diye ne çok üzgün ne çok kızgınım. Sadece insanlığın yaşam tarzına bir eleştiridir. Yoksa, hayat hakkında bir olumsuzluk ve ümitsizlik söz konusu değildir. Bilakis, kalemimiz ve fikrimiz yorulmak bilmeyen bir boğanın boynuzları gibi ümitsizliğin ve karamsarlığın böğrünü deşmektedir. Bu bazen eleştiri modunda olabilmektedir.)