Aletophilus

 "Nefis akla hizmet etmez, akıl nefse hizmet eder."     Günlerdir içimi saran, ruhuma rahat nefes aldırmayan bir hal-i  etvarı rahatlatacak bir yol olarak bu sözü düşünmek gerektiği aklıma düştü. Duyduğumda anlık olarak hissettiğim rahatlama inşallah bunun teminatıdır.      Bir süredir yaparak-geldiğim faaliyetler bir hedefe varmak yerine zaman geçirme hissiyatına dönüştüğünü görmeye başladım. Kendimi, her şeye el atarken tek bir şeyin getireceği şeyi de yok edermişcesine hisseder oldum.      Aklımdaki metafizik meseleler, daha rahat bir hayat için çalışmam gereken dersler, bir de bu dünyanın öbür dünyası da var diyerek yapmaktan uzaklaştığım ama azar azar da olsa devam ettirdiğim manevi disiplinler.     Peki ben bunların tümünü neden yapıyorum? Gerçekten yapıyo-geldiğim şeylerin kaçını gerçekten istiyor ya da kaçı beni ifade ediyor? Basitçe; nefsimin isteklerine akli sebepleri dayatarak yaşamaya mı devam ettiriyorum yoksa? ...